Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Ryszard Riedel – legenda polskiej muzyki rozrywkowej, wokalista zespołu „Dżem”, w fabularyzowanym – aczkolwiek fikcyjnym – spektaklu rozprawia się z własnymi demonami nałogu. Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Ryszard Riedel – legenda polskiej muzyki rozrywkowej, wokalista zespołu „Dżem”, w fabularyzowanym – aczkolwiek fikcyjnym – spektaklu rozprawia się z własnymi demonami nałogu. Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Ryszard Riedel – legenda polskiej muzyki rozrywkowej, wokalista zespołu „Dżem”, w fabularyzowanym – aczkolwiek fikcyjnym – spektaklu rozprawia się z własnymi demonami nałogu.
Muzyczny spektakl o Polsce lat 80 i 90., transformacji, Solidarności, Wałęsie i wielkich ówczesnych zmianach społeczno-obyczajowych. Dla wielu obywateli i obywatelek był to czas rozczarowania demokracją, drastyczną polityką ekonomiczną Balcerowicza, co w konsekwencji doprowadziło do zwycięstwa i powrotu „postkomunistów”. Dramat „Kazik, ja tylko żartowałem” napisanyzostał przez jednego z najlepszych polskich prozaików i felietonistów, laureata Paszportu Polityki, finalistę Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”, Ziemowita Szczerka. Tekst, napisany na specjalne zamówienie naszego Teatru, opowiada o losach ówczesnych grup punkowych oraz rodzących się gwiazdach estrady, którzy przez kolejne dekady wyznaczali trendy w polskiej muzyce.Głównym bohaterem jest muzyk, akordeonista, przyjaciel Kazika, który w wielkim monologu spowiedzi rozprawia się z tamtym okresem fonograficznych złodziei, zakrapianych wieczorów, życia prywatnego muzyków i romansów z polityką. Za oprawę muzyczną posłużą piosenki legendarnej grupy „Kult” wykonane na żywo. Usłyszymypiosenki m.in. „Wałęsa, dawaj nasze 100 milionów”, „Hej, czy nie wiecie”, „Do Ani”.
- przed widownią główną znajdują się dodatkowe krzesła -
Muzyczny spektakl o Polsce lat 80 i 90., transformacji, Solidarności, Wałęsie i wielkich ówczesnych zmianach społeczno-obyczajowych. Dla wielu obywateli i obywatelek był to czas rozczarowania demokracją, drastyczną polityką ekonomiczną Balcerowicza, co w konsekwencji doprowadziło do zwycięstwa i powrotu „postkomunistów”. Dramat „Kazik, ja tylko żartowałem” napisanyzostał przez jednego z najlepszych polskich prozaików i felietonistów, laureata Paszportu Polityki, finalistę Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”, Ziemowita Szczerka. Tekst, napisany na specjalne zamówienie naszego Teatru, opowiada o losach ówczesnych grup punkowych oraz rodzących się gwiazdach estrady, którzy przez kolejne dekady wyznaczali trendy w polskiej muzyce.Głównym bohaterem jest muzyk, akordeonista, przyjaciel Kazika, który w wielkim monologu spowiedzi rozprawia się z tamtym okresem fonograficznych złodziei, zakrapianych wieczorów, życia prywatnego muzyków i romansów z polityką. Za oprawę muzyczną posłużą piosenki legendarnej grupy „Kult” wykonane na żywo. Usłyszymypiosenki m.in. „Wałęsa, dawaj nasze 100 milionów”, „Hej, czy nie wiecie”, „Do Ani”.
- przed widownią główną znajdują się dodatkowe krzesła -
Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Spektakl jest historią człowieka, który stał się legendą.
Uwaga! Spektakl od 18 roku życia
Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Spektakl jest historią człowieka, który stał się legendą.
Uwaga! Spektakl od 18 roku życia
Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Spektakl jest historią człowieka, który stał się legendą.
Uwaga! Spektakl od 18 roku życia
Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Spektakl jest historią człowieka, który stał się legendą.
Uwaga! Spektakl od 18 roku życia
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
W spektaklu usłyszymy największe przeboje Manamu śpiewane przez Katarzynę Chlebny.
Spektakl „Granica kobiecości” to artystyczna, miejscami brutalnie szczera podróż przez labirynt społecznych oczekiwań wobec kobiet.To opowieść o tym, jak narzucone role mogą prowadzić do zagubienia, buntu, a nawet szaleństwa. Czy istnieje granica kobiecości, za którą kobieta "już nie jest kobietą",? Czy można ją wyznaczyć – wyglądem, zachowaniem, rolą w społeczeństwie? Spektakl stawia trudne pytania, ale nie daje prostych odpowiedzi. To emocjonalny manifest i próba odzyskania głosu – wolnego od definicji innych.
Spektakl powstał w oparciu o osobiste doświadczenia i odczucia tancerek, które stały się fundamentem dla emocjonalnej i autentycznej narracji scenicznej.
Spektakl „Granica kobiecości” to artystyczna, miejscami brutalnie szczera podróż przez labirynt społecznych oczekiwań wobec kobiet.To opowieść o tym, jak narzucone role mogą prowadzić do zagubienia, buntu, a nawet szaleństwa. Czy istnieje granica kobiecości, za którą kobieta "już nie jest kobietą",? Czy można ją wyznaczyć – wyglądem, zachowaniem, rolą w społeczeństwie? Spektakl stawia trudne pytania, ale nie daje prostych odpowiedzi. To emocjonalny manifest i próba odzyskania głosu – wolnego od definicji innych.
Spektakl powstał w oparciu o osobiste doświadczenia i odczucia tancerek, które stały się fundamentem dla emocjonalnej i autentycznej narracji scenicznej.